Tussendorpel met bouwjaar 1815

LEVEN IN ERFGOED. Hoeve uit de 18de eeuw

Hoeve Driesstraat Zele

Het fruitwalhalla van de familie Raemdonck

Dit najaar gaan we op pad langs enkele historische pareltjes in ons werkingsgebied. We leggen ons oor te luister bij de bewoners die als geen ander de oude ziel kennen van hun huis, een thuis die ze delen met vele anderen vóór hen. Starten doen we in Zele. We gaan op bezoek bij Etienne Raemdonck en Maria Van Driessche in de Driesstraat. Op een tussendorpel aan de voordeur van de oude hoeve, die wat verscholen ligt en dus nauwelijks opvalt vanop straat, prijkt het bouwjaar 1815.

Wanneer we de hoeve te voet naderen via de weelderig groene oprit, valt het geluid van de drukke straat snel achter ons weg en maakt het plaats voor de zang van een eenzame vogel in de struiken. De rust daalt neer en we voelen meteen een perfect sfeertje opkomen om ons voor heel even terug in de tijd te laten katapulteren. Bij het binnenkomen nemen we plaats in de knusse woonkamer van de hoeve waar Etienne ons kort bijpraat over het gebouw en de grond eromheen.

“Mijn grootmoeder kende deze hoeve als een van de grootste boerderijen van de Driesstraat. Het huis van onze buren vormde toen nog een geheel met onze woning, hoewel je dat nu niet meer ziet vanwege een renovatie waarbij het oorspronkelijke uitzicht verloren ging. Er lag een grote wal voor het huis waar nu struiken en coniferen staan. Vlak voor ons was de hoeve in handen van Emiel Baeyen, een kleine zelfstandige die vanalles en nog wat verkocht vanop zijn kleine karretje. Onder meer ook zelfgekweekte groenten en fruit. Hij had een boomgaard voor de hoeve op de twee stukken grond die nu verkaveld zijn. Achteraan kweekte hij groenten. Wat een werk moet het niet zijn geweest om zo’n grote lap grond met de hand om te spitten! Gelukkig brachten groenten toen nog een flinke duit op.”

“Toen wij de hoeve kochten in 1969, kwam de grond perfect van pas voor mij als zelfstandige groenten- en fruitkweker. Ik was mijn vader zaliger namelijk opgevolgd nadat ik al op mijn veertiende bij hem was gestart als fruitplukker. Mijn winkelronde was vrij uitgebreid en ik verkocht ook op de markt. Maar het is een harde stiel en in die tijd maakten de sociale omstandigheden het moeilijk om te overleven als zelfstandige. Om wat meer zekerheid te hebben, nam ik in 1973 deel aan de examens van de provincie en kon ik aan de slag als tuinier in Provinciaal Domein Puyenbroeck in Wachtebeke. Mijn vrouw kon ook aan het werk in het zwembad en zo hebben we daar beiden jarenlang graag gewerkt.”

Gemetste waterput
De gemetste waterput voor de hoeve gaf ontzettend goed water.

Brouwerij Van Driessche

Volgens historisch kaartmateriaal zou de grotere hoevesite die hier was gevestigd minstens opklimmen tot het derde kwart van de 18de eeuw. In 1812 startte familie Van Driessche hier een brouwerij. De huidige woning uit 1815 werd opgetrokken door brouwer Pieter-Jan Van Driessche. In 1880 deed de brouwerij de boeken toe en het gebouw kreeg terug een boerderijfunctie.

“Dat hier ooit een brouwerij zou geweest zijn, heeft slechts weinig sporen nagelaten. Wel is er een gemetste waterput die misschien ooit voor dergelijke doeleinden werd gebruikt. Maar dat is slechts giswerk. In elk geval levert de put erg goed, zuiver water dat mij zeer goed van pas is gekomen,” lacht Etienne.

“Wat misschien wel een duidelijker spoor kan zijn dat hier bier werd gebotteld, is de overdaad aan glasscherven die ik in de grond voor het huis vond toen ik een sleuf moest graven om een waterfilter te laten installeren. Bovendien heb ik op de zolder van de oude schuur een antiek uithangbord gevonden van een herberg ‘In het Vosken’. Maar uiteindelijk kan dat bord evengoed opgehangen hebben in de Driesstraat als in de Stokstraat, wat volgens sommige bronnen ook een optie is.”

Het leven in de hoeve

Toen ze hier kwamen wonen, kon het gezin Raemdonck niet rekenen op erg veel comfort in de hoeve. Er was geen stromend water, geen gasaansluiting of telefonie. Doorheen de jaren hebben ze stap voor stap de woning aangepast aan de hedendaagse normen. Alles van in het begin grondig aanpakken, zou een te grote investering zijn geweest meteen na de aankoop. De eerste jaren sliepen de kinderen beneden in de berging voordat Etienne en zijn schoonbroer de zolder inrichtten. Toen ze aan hun studies begonnen, moesten de kinderen zich boven verwarmen met een elektrisch vuurtje want centrale verwarming was er niet boven. “We herinneren ons nog goed dat naast de keuken een grote pompsteen stond waar we ons die eerste jaren aan wasten. Via een gat in de buitenmuur liep het water naar buiten.” “Ik zie nog zo voor me dat we ook de lange haren van onze dochter hier moesten wassen,” vult Maria aan.

De veranderingen die ze aan de historische hoeve hebben uitgevoerd, waren vooral aan de binnenkant van de woning. Achteraan op de benedenverdieping werden twee aparte plaatsen samengevoegd en de zoldertrap werd weggenomen aangezien er nog een tweede trap was. “Het eerste stuk van de schuur hebben we vier jaar geleden opnieuw opgebouwd nadat het was ingestort. Het dakgebinte raakte eind de jaren ’70 al beschadigd tijdens een storm en de stal begon over te hellen. Voor dergelijke verbouwingen moesten we natuurlijk een vergunning aanvragen en zorgen dat het heropgebouwde gedeelte zoveel mogelijk benaderde hoe het er ooit had uitgezien.”

De witgeschilderde voorgevel heeft grote, rechthoekige ramen met tralies, ook wel ‘dievenijzers’ genoemd. “De voorgevel was oorspronkelijk erg mooi gemetst met kleine kalksteentjes en er hingen vensterluiken. Omdat dat destijds in de mode was, hebben we beslist om de gevel te laten schilderen met weerbestendige latexverf. Daar kregen we achteraf spijt van. Maar toen we een aantal jaren later iemand lieten langskomen om de verf terug te verwijderen, bleek dat geen goed idee te zijn. De stenen zouden poreus worden dus dan riskeerden we vochtproblemen. Nu moeten we om de twee à drie jaar de gevel een nieuw likje verf geven. Het dakraam boven de deur is wel nog zoals het was, mits enkele herstellingen omdat het binnen regende toen we hier kwamen wonen. Dat puntvormig dakvenster met klein fronton was voorheen een laadluik. Ook de oorspronkelijke voordeur in massieve eik moest vervangen worden omdat het binnen tochtte.”

Of ze tips hebben voor iemand die een hoeve wil aankopen om te restaureren? “De charme van zo’n woning is natuurlijk niet te evenaren. Maar wie eraan begint, verzekert zich er best van dat het gebouw nog in degelijke staat is zonder al te veel aantasting van vocht. Anders kan het kostenplaatje wel eens erg hoog oplopen. Bovendien vraagt ook de grond aan zo’n historische hoeve erg veel tijd in onderhoud. Dat mag je zeker niet onderschatten.”

Om er comfortabel in te kunnen wonen, kan je natuurlijk niet alles exact behouden zoals het is. Maar we zijn erg blij dat we de geest van de woning hebben kunnen bewaren.

Natuurlijk kan je niet alles behouden zoals het is als je een eeuwenoude woning ook bewoonbaar wil houden. Toch zijn Etienne en Maria erg blij dat ze de geest van de hoeve hebben kunnen bewaren. Zeker als je ziet hoeveel historische gebouwen onder andere in Gent en Antwerpen spijtig genoeg tegen de grond zijn gegaan en hoeveel mensen nu samentroepen in Brugge om de weinige mooie, oude gebouwen die ons nog resten te kunnen bewonderen. “Het enige waar we spijt van hebben, is dat de som te hoog was om niet alleen de hoeve maar ook de twee verkavelde stukken bouwgrond vooraan aan te kopen. Dan hadden we die nooit bebouwd.”

De zijgevel is bovenaan afgewerkt met rotspleister of ‘beraping’, een historische gevelafwerking die vroeger courant was. Zo’n sierpleister met reliëfstructuur werd in de romantiek van eind 19de, begin 20ste eeuw toegepast als verwijzing naar natuurlijke elementen zoals rotspartijen en boomstronken. De techniek was vaak erg arbeidsintensief, weet Etienne. Hij sprak ooit met een metser die de techniek nog had toegepast door een cementmengeling kluitje per kluitje met rieten stokjes tegen de muur aan te brengen. Bovendien is rotspleister moeilijk te onderhouden. De kleur verandert en wanneer een stukje afbrokkelt, is het praktisch onmogelijk om dezelfde kleur en structuur terug te benaderen.

 

Hoeve en rest van brouwerij - Driesstraat 152 Zele - Onroerend Erfgoed Verbeeck Mieke
Witte voorgevel met hoge vensters met tralies en hardstenen omlijsting.
Tussendorpel met bouwjaar 1815
Bouwjaar op de dorpel tussen de voordeur en het getralied bovenlicht.
De ruimtes achteraan werden opengemaakt voor de keuken.
Authentiek 18de eeuws dakspant
Authentiek 18de eeuws dakspant van de hoeve.

Groene vingers

We trekken de tuin in, waar Etienne elke dag uren doorbrengt. Honderduit vertellend deelt hij zijn immense kennis over de vele fruitsoorten, met naam en toenaam en hun belangrijkste eigenschappen. In de hoogstamboomgaard staan een prachtige kerselaar, appel- en perenbomen, waaronder verschillende geënte exemplaren. Op een enkele onderstam Jacques Lebel staan wel acht verschillende andere appelsoorten! Bij jonge enten zien we nog goed hoe ze op de onderstam zijn gegroeid, anderen zijn al zo fors dat je bijna niet kan geloven dat het ooit enten zijn geweest. We lopen verder langs de bessenstruiken, een rij jonge knotwilgen waarvan de twijgen goed van pas komen voor de tuinbouw, een hakhoutstoof en de indrukwekkende moestuin met serre.

Witte stammen

Het onderste deel van de stammen in de boomgaard zijn wit gekalkt. “Toen ik als jonge knaap wilde weten waarom dit werd gedaan, moest ik het doen met een erg kort antwoord: dat is tegen het venijn. Maar de echte reden is tweeledig. Na een strenge winter bestaat het gevaar dat de stam zou splijten, omdat de zonnekant veel sneller opwarmt dan de andere kant die langer bevroren blijft. Zo’n temperatuurverschil zorgt ervoor dat de boom barst. Bij gewitte stammen weerkaatst de warmte en wordt dat verschil niet zo groot. Daarnaast is het inderdaad zo dat de kalk hielp om beestjes kwijt te raken die tijdens de winter tussen de schors waren gekropen. Dit is dus een biologisch middel.”

De kwieke tachtiger beschikt over een enorme portie energie. Alles is netjes onderhouden en de boomgaard en moestuin brengen nog heel goed op. “Het is in feite een fulltime job maar ik heb het altijd graag gedaan.” Al vijftien jaar geeft Etienne lezingen voor Velt. Zijn ervaring met biologisch tuinieren en zijn weergaloze passie zijn aanstekelijk. Terwijl een schattige rosse kat ons volgt en af en toe de aandacht van zijn baasje opeist, verkennen we de tuin verder.

Tegen de voor- en zijgevel van de hoeve bewonderen we het leifruit, waaronder enkele oude rassen. “Een echt zuidgerichte gevel heb ik niet. En er kruipt veel werk in om de ganse zomer takken af te nijpen en ze in te binden. Maar het fruit dat hier groeit, is fantastisch lekker. De vruchten profiteren van de weerkaatste warmte tegen de muur en ze hangen hier beter beschermd tegen weer en wind.”

 

Bomen enten
Jonge enten.
Hoogstamboomgaard Etienne Raemdonck Zele
Hoogstam boomgaad.
Oude schuur met rijpend fruit.

Tegen het oudste gedeelte van de schuur staat een grote voorraad fruit te rijpen. “Enkele soorten zijn pas rijp in januari. Dus we kunnen zeker nog even voort.” Wanneer we de schuur binnengaan, valt vooral het dakgebinte op. Kromme, houten mastodonten vormen samen toch een recht dak. Ook hier zien we enkele lange, kleurrijke ladders. Een fruitplukker kan blijkbaar nooit genoeg ladders hebben om de heerlijke oogst van hoogstam fruitbomen binnen te halen.

Iets verder, tegen het vernieuwde stuk schuur, vinden we nog een unicum. Een antieke soort pruimelaar Myrobalan (de eerste melding van de soort dateert van 1594 volgens het Nederlands soortenregister) wordt ondersteund door houten balken. “De boom is intussen al vijfenveertig jaar oud, maar het is eigenlijk een gelukkig toeval dat hij hier staat. Toen we hier fruitkisten aan het opruimen waren, had ik het opschietende boompje bijna uitgetrokken. Het was mijn oudste zoon die me tegenhield om het te laten staan. Als aandenken. Pas achteraf wisten we dat het om zo’n oud pruimenras ging. Op een zeker moment kwamen er bloesems op en vruchten en sinds dan hebben we elk jaar een mooie hoeveelheid heerlijke pruimen. Dit oude pruimenras draagt al vrucht in juli, dat is vroeger dan andere rassen. We moesten enkele grote takken afzagen om een doorgang te voorzien voor de machines om de vervallen schuur te herbouwen.”

 

Op de terugweg naar het huis stoppen we nog even aan een Mariagrotje. Elke dag brandt hier een kaarsje. Als afsluiter proeven we een erg smaakvol glaasje zelfgemaakt sap van aardbeien, druiven, appel, kiwi en een zakje Japanse wijnbessen. “Tachtig procent van de opbrengst van de boomgaard geven we weg. Voornamelijk aan de Voedselbank. Het is veel meer dan we zelf op kunnen. En zelf komen we niets tekort, dus willen we er zeker ook niets voor vragen.”

Met een warm gevoel vertrekken we uit Zele. Niet alleen de hoeve waarin ze wonen blijkt uniek te zijn, ook de mensen die er wonen en hun eeuwige bedrijvigheid in de tuin maken een mooi verhaal.

 

Antieke pruimensoort Myrobalan
Antieke pruimensoort Myrobalan.
Mariagrotje
Mariagrotje.
Capelderij Buggenhout Vleermuiskelder

VACATURE

Junior erfgoedmedewerker - 0,8 VTE

Een groot hart voor erfgoed en de nodige kennis van de sector? Een eerste erfgoedervaring achter de kiezen en klaar om inwoners, gemeenten en eigenaars enthousiast te maken voor al wat onze regio te bieden heeft op erfgoedvlak? Versterk dan het team van IOED Schelde-Durme!

Solliciteren kan tot en met 17 januari 2021 via ioedscheldedurme@rlsd.be.
Bezorg ons jouwt motivatie- en bevragingsdocument (zie pdf en word document hieronder), je cv en relevante diploma’s.

Succes en tot binnenkort? 

Infographic Netwerk Onroerend Erfgoed

Samenwerkingsovereenkomst tot 2026

IOED Schelde-Durme werd in 2017 erkend als Intergemeentelijke Onroerenderfgoeddienst. We verzorgen het onroerend erfgoed voor de gemeenten Laarne, Lebbeke, Hamme, Wetteren, Zele, Dendermonde, Wichelen, Berlare en Buggenhout. In oktober 2020 sloten alle 30 erkende IOED’s met Vlaanderen een samenwerkingsovereenkomst af voor de periode 2021-2026.

Dankzij de subsidie van Vlaanderen én de bijdragen van onze aangesloten gemeenten, nemen we de zorg voor het Vlaamse en lokale onroerend erfgoed op ons! De infographic van het Netwerk Onroerend Erfgoed – een overkoepelend netwerk van alle onroerenderfgoeddiensten – geeft je een idee wat wij en onze collega’s over heel Vlaanderen allemaal doen.

Infographic Netwerk Onroerend Erfgoed
Open Monumentendag 2020

Nog meer Open Monumenten!

De tweede zondag van september nadert met rasse schreden. En daar kijken wij natuurlijk reikhalzend hard naar uit want dat betekent… OPEN MONUMENTENDAG! Eerder deze maand brachten wij een folder uit met de activiteiten in onze IOED-gemeenten die op dat moment al waren bevestigd. Intussen kregen we het fijne nieuws door dat er nog extra activiteiten kunnen doorgaan nu de corona-cijfers voldoende onder controle zijn!

Wetteren kapel Duilhoekstraat

Kapelletjesfietstocht in Wetteren

Naast de rondleidingen en de maaldemonstraties in de Van Hauwermeirsmolen, kan je er in Wetteren ook op uit trekken met de fiets. De Wetterse archiefdienst spitte de geschiedenis uit van een aantal kapellen, waarlangs een leuke fietstocht werd uitgestippeld. Een brochure met fietskaart helpt je op weg. Haal jouw gratis exemplaar op in het Infopunt (oud-gemeentehuis Markt Wetteren) op zondag 13 september tussen 10 uur tot 18 uur.

Ook aan de kinderen werd gedacht met aparte zoekvraagjes zodat ze al spelenderwijs op ontdekkingstocht kunnen gaan.

OMD Vlet Scheepvaartmuseum (c) Koen de Vriese
Foto: Koen de Vriese

Scheepvaartmuseum Baasrode

In Dendermonde gooit het Scheepvaartmuseum de deuren open. Je kan er de gerestaureerde daken van het originele werkhuis bewonderen en de nieuwe tentoonstelling over het veertigjarig bestaan van het museum bezoeken. Buiten kan je de ISKRA komen bekijken: een prachtig gerestaureerde vlet van 4.50 m lang op 1.60 m breed van vzw School voor Scheepsmodelbouw. Afsluiten kan met een drankje op het terras van het volkscafé.

Toegang is gratis, telefonisch reserveren is verplicht via 052 34 30 34.

 

Tasibel Hamme

In Hamme kan je nog een laatste keer de oude fabriekssite Tasibel betreden voordat hier een woonproject zal worden gerealiseerd. Je volgt een uitgestippeld parcours doorheen de fabriek met een groepje van maximaal 5 personen uit dezelfde bubbel. Daarvoor reserveer je vooraf een tijdsslot via de website van De Zonnige Woonst.

Onderweg wordt dieper ingegaan op de historische, maatschappelijke en economische context van het textielbedrijf, de impact op de buurt en de Hammenaar. Tekst- en fotopanelen, geluidsfragmenten met getuigenissen van werknemers en leidinggevenden, filmprojecties en artefacten vertellen het verhaal van een spinnekop dat eens marktleider was in de verwerking van sisalvezels. Op het einde van de wandeling kan er ook kennis gemaakt worden met de toekomstplannen.

OMD Tasibel (c) Lisa Malfliet
Foto: Lisa Malfliet

Maak virtueel kennis met het islamitische erfgoed in de Eyyub El-​Ensari Moskee van Zele

Tenslotte lanceren PARCUM en KADOC-​KU Leuven ter gelegenheid van Open Monumentendag hun gloednieuwe virtuele bezoek aan de Eyyub El-​Ensari Moskee van Zele. Zo maak je vanaf volgende zondag kennis met dit islamitische erfgoed op een coronaproof manier!

Open Monumentendag Houd Afstand

Open Monumentendag op zondag 13 september

Op 13 september vindt de 32ste editie van Open Monumentendag plaats. Alle lokale organisatoren hebben hun uiterste best gedaan om coronaproof activiteiten te organiseren waarbij afstand tussen bezoekers gegarandeerd kan worden. Daarnaast werken de Open Monumentendag-activiteiten dit jaar met reservaties en worden bezoekers aangemoedigd om in hun eigen kleine bubbel op pad te gaan, rekening houdend met de geldende veiligheidsmaatregelen. Activiteiten zijn nog onder voorbehoud van verdere beslissingen van de Nationale Veiligheidsraad. Tot op vandaag gaat Open Monumentendag op 13 september dus door, maar houd zeker de online kanalen van de lokale organisatoren in de gaten voor de laatste info.

Open Monumentendag in onze regio

Ook in Dendermonde, Buggenhout, Laarne, Lebbeke en Wetteren kan je op zondag 13 september het verleden komen opsnuiven! Ontdek de vestingen in Dendermonde, beklim de klokkentoren in Lebbeke of fiets langs historische monumenten in Buggenhout. In Laarne duik je de dorpsgeschiedenis in aan de hand van vijf verhalen en in Wetteren zijn er rondleidingen en maaldemonstraties in de watermolen van de familie Van Hauwermeir.

 

Open Monumentendag Houd Afstand

Internationale solidariteit

In een leuk filmpje van Herita moedigen erfgoedzorgers van over de hele wereld het publiek aan om te blijven genieten van erfgoed in deze bizarre tijden. Van Canada tot Uganda, van Bermuda tot Oekraïne: erfgoedzorgers wereldwijd wensen jou een fantastische Open Monumentendag toe! 

Voor het volledige programma over gans Vlaanderen, kan je terecht op de website www.openmonumentendag.be

Zele kapel schade dak

Handen uit de mouwen: zorg voor kapellen!

IOED Schelde-Durme organiseert in samenwerking met de dienst Monumentenwacht en erfgoedcel Land van Dendermonde twee workshops waarin kapeleigenaars praktische tips krijgen over het onderhouden en het voorkomen van schade aan hun kapel. Een eerste workshop focust op het exterieur van een kapel, de tweede op het interieur.

Welke schade in de kapel vraagt om een dringende aanpak? Welk onderhoud kan je zelf doen en hoe? In beide workshops krijg je antwoorden op deze vragen, naast praktische tips met demonstraties. Deelnemers steken zelf de handen uit de mouwen en leren schade herkennen.

Workshop I Exterieur bij kapel Onze-Lieve-Vrouw ter Nood

Zaterdag 10 oktober 2020, Hamme, Tweebruggenplein, 14u-17u

  • Een leiendak – duur(zaam)? Opbouw, gebreken en herstellingen
  • Een pannendak – (te) goed voor de sloop? Tips voor een lange levensduur
  • Hemelwaterafvoeren – bron van ergernis of gratis (her)gebruik van water? Fouten bij plaatsing en tips over reiniging
  • Natuursteen en baksteen: types, kalkmortel, schadebeelden en oplossingen
  • Kapstructuur en aantastingen: insecten, schimmels, dieren of oorlogsschade?

Workshop II Interieur in kapel Scheppersinstituut 

Vrijdag 27 november 2020, Wetteren, Cooppallaan 128, start om 9u30 (tot 14u30, broodjeslunch wordt voorzien)
 
  • De toestand van je kapel controleren: hoe, wat, hoe vaak?
  • Stabiele versus onstabiele schade: vb. hoe weet je of houtworm actief is? 
  • Zelfstandig schadefactoren en aantasting leren herkennen 
  • Demonstraties ivm onderhoud van textiel, ontstoffen van beelden, metaal reinigen…

De workshops zijn gratis, inschrijven is verplicht en noodzakelijk via ioedscheldedurme@rlsd.be. Gezien het beperkt aantal plaatsen vragen we met maximaal 2 personen in te schrijven voor dezelfde kapel (naam en adres). Graag bij inschrijving ook vermelden welke relatie u hebt tot de kapel (eigenaar, gebruiker, vrijwilliger, etc.).

Inschrijven kan tot voor 1 oktober voor workshop I, respectievelijk 1 november voor workshop II. We vragen een mondmasker op te zetten tijdens de workshop en de social distancing regels te respecteren in het kader van de corona-maatregelen.

Kapel schade onderhoud
Berlare Kapelletje Heikantstraat (c) Wim De Geest

Fietszoektocht langs kapelletjes in Berlare

Het leven op het platteland was vroeger een leven van bidden en werken. Getuige daarvan zijn de duizenden veldkapelletjes, kruisbeelden en Calvariebergen. De kapellen ‘op den buiten’ waren nauw verbonden met het leven van elke dag: ze luisterden naar de kleine miseries van de mensen, ze brachten verlichting in hun kwalen en die van hun dieren en ze deelden mee in de vreugde van de bevolking. Ze waren de weerspiegeling van een heel mensenleven. Foto: Wim De Geest

Vandaag telt Berlare nog talrijke kapelletjes. Al fietsend ontdek je een groot deel dankzij deze fietsroute van VVV Donkmeer, verder uitgewerkt tot een zoektocht door IOED Schelde-Durme. Bij elk kapelletje is er een opdracht of zoekvraag voorzien!

De brochure met wegbeschrijving en opdrachten is te verkrijgen in de Onthaalpoort bij het Donkmeer (Donklaan 123, nabij A. Nelenpad in Berlare).

Berlare Kapelletje Heikantstraat (c) Wim De Geest
Kapelletjeswandeling Zele

Te voet langs Zeelse kapelletjes

Erfgoeddienst IOED Schelde-Durme koestert kleine kapellen als waardevol erfgoed en startte het project ‘de kapellekesgangers’. Voor de Onze-Lieve-Vrouw van Banneuxkapel helpt ze zoeken naar financiering voor de renovatie en nieuwe vrijwilligers die de kapel mee willen onderhouden. Nu we de zomer vooral in eigen land doorbrengen kunnen we ook het eigen erfgoed in de buurt beter leren kennen. We stippelden een kleine wandeling uit die je naar andere kapellen en calvaries in de buurt brengt.

Niet alleen de Onze-Lieve-Vrouw van Banneuxkapel is in goede handen. In Zele ontfermen omliggende wijken zich al eeuwenlang over hun kapellen! Ken jij al deze kleine erfgoedparels die we tijdens de wandeling tegenkomen?

Het start- en aankomstpunt van deze korte wandeling is de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Banneux in de Veldekensstraat. Hier hangen oude foto’s op van de kapel. Je kan er bovendien de wandelbrochure verkrijgen indien je deze niet zelf hebt afgeprint.

Tip: je kan de route ook terugvinden en meevolgen in RouteYou onder de naam ‘Korte kapelletjeswandeling Zele’.

Kapelletjeswandeling Zele
Bruinbekekapel Wichelen

Kapellekesgangers op de Kapellekesbaan in Wichelen

In 2015 werd in het kader van Open Monumentendag een route uitgewerkt om al fietsend of wandelend verschillende kapelletjes te ontdekken in Wichelen. De brochure van toen wordt in het kader van de corona-zomer in eigen land en het project ‘de kapellekesgangers’ van erfgoeddienst (IOED) Schelde-Durme herwerkt tot een fotozoektocht van 17 km.

Je kan de brochure voor de wandeling zelf printen via de blauwe knop hieronder of je kan hem ophalen in het Sociaal Huis en de bibliotheekfilialen in Wichelen. Deze brochure leidt je opnieuw langs kapellen, maar bij een kapel of op weg naar een volgende kapel werden foto’s genomen waarvan deelnemers de precieze locatie moeten achterhalen. Wie de juiste antwoorden instuurt naar ioedscheldedurme@rlsd.be voor 15 september 2020 maakt kans op een lokaal passend prijsje aangeboden door lokaal bestuur Wichelen!

Het start- en aankomstpunt is de kapel van de Bruinbeke.

Tip: je kan de route ook meevolgen in RouteYou onder de naam ‘Kapellekesbaan Wichelen’.
Veel succes!

Bruinbekekapel Wichelen
Kapelletjesfietsroute Lebbeke

Fiets met de ErfgoedApp langs kapelletjes in Lebbeke en Buggenhout

Na de goed gesmaakte acties rond kapelletjes in juli, hebben we ook in augustus enkele initiatieven in petto om kapelletjes in de kijker te zetten! Deze keer halen we ons stalen ros boven om per fiets de kapelletjes in Lebbeke en Buggenhout te verkennen. We stippelden drie routes uit en sturen je op pad met de ErfgoedApp die je bij elke kapel interessante informatie meegeeft.

De ErfgoedApp stuurt je op een slimme manier interessante informatie, verhalen of geluidsfragmenten over erfgoed wanneer jij je in de buurt daarvan bevindt. Zo word je op het juiste moment geprikkeld met weetjes over de plekken om je heen. Het is een ideale manier om je tijdens een wandeling of fietstocht te laten leiden doorheen onze lokale geschiedenis.

Ook voor een twintigtal kapelletjes in Lebbeke en Buggenhout voegden we informatie toe die in de app verschijnt wanneer je daar vlakbij bent. Heb je graag een route om van de ene kapel naar de andere te fietsen? Volg dan een van de drie trajecten die wij voor je uitstippelden via RouteYou. De fietstocht langs de Lebbeekse kapelletjes telt 19 kilometer, die in Buggenhout 28 km en een derde route combineert beide gemeenten in 45 km.

Hoe ga je aan de slag?

1. DOWNLOAD
Download de ErfgoedApp op je smartphone via Google Play of de App Store.
2. MAAK JE KEUZE
Open de app, klik op het kompassymbool en zoek ‘Kapelletjesfietsroute Buggenhout’, ‘Kapelletjesfietsroute Lebbeke’ of ‘Kapelletjesfietsroute Buggenhout-Lebbeke’.
3. ONTDEK
Je vindt de RouteYou kaartjes hieronder. Fiets van kapel naar kapel en zet tegelijk de ErfgoedApp open zodat je telkens interessante weetjes meekrijgt!

Kapelletjesfietsroute Lebbeke